ΚΑΙ ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΤΙΚΗ ΕΙΚΟΝΑ ΚΑΙ ΦΩΤΟ-ΣΥΛΛΟΓΗ

Γραφω 2-3 κουβεντες σαν συρμαγια για το αρθρο και μετα παραθετω τη
φωτο-συλλογη.
Το αισθημα αισιοδοξιας το οποιο μου προκαλεσε το 127 στη μετρηση του
σακχαρου , το πρωινο της 23ης Απριλη 2025 αποτελει τη μεγαλυτερη αντα-
μοιβη για την στερηση που νοιωθω καποιες φορές

Συνέχεια ανάγνωσης

Η Σοφία Μητσοτάκη διορισμένη σε μια μια υπερπρονομιακή θέση

Για να θυμηθούμε με ποιους έχουμε να κάνουμε

podemos.gr 5 Μαρτίου, 2024 0

Ένα… αδέσποτο κείμενο του 2023!

Κυριάκος_Μητσοτάκης
Podemos.gr
  • ΣΟΦΙΑ ΜΗΤΣΟΤΑΚΗ (η κόρη του Πρωθυπουργού):

Όπως και η ίδια αναφέρει στο προφίλ της στο Linkedin,εργάζεται ως investors relation manager στη CVC Capital Partners από τον Αύγουστο του 2021. Και μάλιστα, εργάζεται στα κεντρικά γραφεία της πολυεθνικής, στο Λονδίνο!

Ποια είναι όμως η CVC; Η CVC Capital Partners είναι ένα FUND που έχει πρόσφατα εισβάλει στην Ελλάδα και ΕΞΑΓΟΡΑΖΕΙ ΤΑ ΠΑΝΤΑ:

Α. Την εστίαση, με την VIVARTIA (με θυγατρικές: ΔΕΛΤΑ, GOODY’S, EVEREST, ΜΠΑΡΜΠΑ ΣΤΑΘΗΣ, ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΖΥΜΗ, ΑΛΕΣΙΣ ΑΕ. και ΧΡΥΣΗ ΖΥΜΗ, HELLENIC CATERING, OLYMPIC CATERING και πολλά πολλά άλλα).

Β. Στον χώρο των Ασφαλίσεων, με την εξαγορά της ΕΘΝΙΚΗΣ ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΗΣ!

Πόσο τυχαίο είναι, που η κυβέρνηση αποφάσισε να επιβάλει ως ΥΠΟΧΡΕΩΤΙΚΗ την ασφάλιση των κατοικιών; (Στην οποία “Εθνική Ασφαλιστική”, οι εργαζόμενοί της χαρακτήρισαν «ξεπούλημα» την πώληση της!).

Γ. Στον χώρο της Υγείας!

Η CVC Capital Partners αποτελεί πλέον τον «εθνικό επενδυτή» στην υγεία, καθώς μετά και την εξαγορά του Yγεία θα έχει επενδύσει σε λιγότερο από δύο χρόνια 330 εκατ. ευρώ, αποκτώντας επίσης τα Metropolitan και Ιασώ General μέσω της Hellenic Helthcare. Πλέον, το επενδυτικό fund CVC Partners κατέχει σχεδόν το 35% του μεριδίου της αγοράς στις γενικές κλινικές και σχεδόν το 30% του μεριδίου της αγοράς στις μαιευτικές – γυναικολογικές κλινικές, καθώς στον όμιλο “ΥΓΕΙΑ” περιλαμβάνονται το Λητώ και το Μητέρα. Ενώ κινείται για την εξαγορά και του “Ερρίκος Ντυνάν”.

Η στρατηγική αυτή αλλάζει τις ισορροπίες στον τομέα των ιδιωτικών υπηρεσιών υγείας σε ευρύτερο πλαίσιο στην Ελλάδα. Άρα:

Είναι ΤΥΧΑΙΟ που ΑΠΑΞΙΩΝΕΤΑΙ η Δημόσια Υγεία τα τελευταία χρόνια; Και απαξιώνουν και κλείνουν τα νοσοκομεία, το ένα μετά το άλλο; Και είναι τα πάντα ΥΠΟΣΤΕΛΕΧΩΜΕΝΑ; Και για να κλείσεις ένα ραντεβού, περιμένεις μήνες; Αλλά αντ’ αυτού προωθείται η Ιδιωτική; Με τις απογευματινές επισκέψεις στα νοσοκομεία επί πληρωμή και με τα ιδιωτικά ιατρεία των γιατρών του Ε.Σ.Υ.; Και να μας ενθαρρύνουν πλέον να ασφαλιστούμε ιδιωτικά; Για να τα “σκάμε” στην CVC CAPITAL της κόρης του Μητσοτάκη; Και τα λεφτά που μας κρατούσαν τόσα χρόνια ΑΠΟ ΤΟ ΑΙΜΑ ΜΑΣ, για να έχουμε δημόσια ασφάλιση… στις τσέπες τους; ΟΛΑ;

Δ. Τον κλάδο της ΕΝΕΡΓΕΙΑΣ, που βρίσκεται επίσης στην επενδυτική στρατηγική της CVC Capital! Δεδομένου ότι, σύμφωνα με πληροφορίες, το fund εξετάζει το ενδεχόμενο διεύρυνσης του ποσοστού 10%, που αυτή τη στιγμή έχει εξαγοράσει στη ΔΕΗ.

Σε όλα αυτά λοιπόν εμπλέκεται η ΚΟΡΗ του Πρωθυπουργού, ΣΟΦΙΑ ΜΗΤΣΟΤΑΚΗ.

Αθροιστικά, πρόκειται για “μπίζνες” ΔΙΣΕΚΑΤΟΜΜΥΡΙΩΝ! Μεταξύ ενός ξένου FUND και του οικονομικού ΠΛΟΥΤΟΥ της χώρας μας! Του οποίου Εθνικού πλούτου, γίνεται ΑΦΑΙΜΑΞΗ από αυτό το FUND! Για το οποίο FUND, εργάζεται η κόρη του Πρωθυπουργού (Τα επαναλαμβάνω για να τα καταλάβετε ΟΛΟΙ!).

Διορθωση αρθρου

Πριν μερικά έτη,είδα τυχαία στην τηλεόραση έναν Έλληνα καθηγητή ιστορίας (δυστυχώς δεν θυμάμαι το όνομά του) ο οποίος έλεγε……
___ Όταν πετύχαμε τις νίκες στο αλβανικό μέτωπο και μας θαύμασε όλος ο κόσμος και ο τσώρτσιλ είπε, τώρα δεν θα λέμε πως οι Έλληνες πολεμούν σαν ήρωες, αλλά οι ήρωες

Δεν υπάρχει Κυπριακό και Ελληνικό σπίτι που να μην έχει κάτι να θρηνήσει από τους τούρκους. Και αφού χάσαμε την Κύπρο το 1940 (τι εννοώ, θα εξηγήσω πιο κάτω) να δεχτούμε τώρα τα δύο κράτη, αλλά, υπάρχει ένα μεγάλο ΑΛΛά. Να επιμείνουμε στο σχέδιο των αμερικάνων, το οποίο πρότειναν λίγο μετά το λίγο πριν το 1965, όταν πρωθυπουργός στην Ελλάδα ήταν ο Γεώργιος Παπανδρέου ο γέρος και στην Κύπρο ήταν πρόεδρος ο Μακάριος. Είχαν προτείνει τότε το 25% να δοθεί στους τουρκοκύπριους και το υπόλοιπο νησί να ανήκει στους Ελληνοκύπριους. Ο Παπανδρέου δέχτηκε να το συζητήσει, αλλά ο Μακάριος το απέρριψε αμέσως και είδαμε το 1974 τα φαιδρά απoτελέσματα

Να γίνει έτσι ώρα και μετά να γίνει η ένωση με την Ελλάδα. Η Κύπρος να γίνει 13η περιφέρεια της Ελλάδας. Κύπρος και Ελλάδα δεν μπορεί να είναι δύο κράτη.

Και τέλος τι εννοώ που χάσαμε την Κύπρο το 1940?

Πριν μερικά έτη,είδα τυχαία στην τηλεόραση έναν Έλληνα καθηγητή ιστορίας (δυστυχώς δεν θυμάμαι το όνομά του) ο οποίος έλεγε……
___ Όταν πετύχαμε τις νίκες στο αλβανικό μέτωπο και μας θαύμασε όλος ο κόσμος και ο τσώρτσιλ είπε, τώρα δεν θα λέμε πως οι Έλληνες πολεμούν σαν ήρωες, αλλά οι ήρωες

πολεμούν σας Έλληνες, πιστεύω πως αν τότε ζητιόταν η Κύπρος, θα μας την έδιναν οι άγγλοι, αλλά η μικρότητα των τότε πολιτικών μας δεν επέτρεπε να απαιτήσουμε κάτι τέτοιο.

Ας το απαιτήσουν τώρα οι πολιτικοί μας.

Δεν υπάρχει Κυπριακό και Ελληνικό σπίτι που να μην έχει κάτι να θρηνήσει από τους τούρκους. Και αφού χάσαμε την Κύπρο το 1940 (τι εννοώ, θα εξηγήσω πιο κάτω) να δεχτούμε τώρα τα δύο κράτη, αλλά, υπάρχει ένα μεγάλο ΑΛΛά. Να επιμείνουμε στο σχέδιο των αμερικάνων, το οποίο πρότειναν λίγο μετά το λίγο πριν το 1965, όταν πρωθυπουργός στην Ελλάδα ή

ήταν ο Γεώργιος Παπανδρέου ο γέρος και στην Κύπρο ήταν πρόεδρος ο Μακάριος. Είχαν προτείνει τότε το 25% να δοθεί στους τουρκοκύπριους και το υπόλοιπο νησί να ανήκει στους Ελληνοκύπριους. Ο Παπανδρέου δέχτηκε να το συζητήσει, αλλά ο Μακάριος το απέρριψε αμέσως και είδαμε το 1974 τα φαιδρά αποτελέσματα.

  • 1υυυυ
    ρτττυ
    ββφγβφ

δηφδηδδηωδωηδωδηω8η
φγθρφγθγ-γθγ-θγβ
ψ9δψξδ9δξδ9ψξηδ9ψξδ9ψ

ξ09ξσ0-σξ-0σξ-ξωιοξ9φξ9
δξφδοφξδφοξδοιδξφδοφξδοξ
ξσψισξψσψ-ξσψσξψξδ9ςης
γμφπογγοπ[φγιγ[ξπ[γιγπ[ιο
κφδφξδφδξφφιξοδφξοιφξοιδφξ
ωδπγξδοπξδπιοξγοιξφοιδξφοιφξδοφιξδοφι
κγπγκφπφπξεφποιξφιξφιξεφξεοιφξφοιξεφξοκπφκφδξφοφεοιφξεοφξ
φ9φξ0εφξ0φξφδφξδφξξδξ
κφπκφ0φξκξ0δφξιξφξφ0-
φγ-γφ-γ0γκ-φ0γκφ0-γ9ωκφ-γ9κφ

κ-φ090ειφε0φ9-θγφθξ0γγπκγρπογοξρβκπφκ-φγ09-
δ90φδφ09δξφ0-φξ0φ-θξφ
φ0φθφ0-θφ-θφεθφ8ε

δοκιμαστικο ια αποσπασμα αρθρου

Με μεγάλη συγκίνηση και υπερηφάνεια γιορτάσαμε την 25η Μαρτίου στο σχολείο μας! Με τη συμμετοχή μαθητών και της χορωδίας που παρουσίασαν μια υπέροχη γιορτή. Τα παιδιά οι γονείς και οι καθηγητές παρακολούθησαν με ενθουσιασμό, ενώ τα παιδιά μας μάγεψαν με τα τραγούδια, τα ποιήματα και το χρονικό.
Ιδιαίτερη τιμή για εμάς ήταν η παρουσία καθηγητών και μαθητών από το κολλέγιο της Γαλλίας Collège et Lycée saint-Vincent de Paul οι οποίοι παρακολούθησαν με ενδιαφέρον και θαυμασμό την εκδήλωση. Η ανταλλαγή πολιτιστικών στοιχείων και η σύσφιξη των δεσμών μεταξύ των δύο χωρών μας γέμισε με χαρά και υπερηφάνεια.
Ευχαριστούμε θερμά όλους όσοι συνέβαλαν στην επιτυχία αυτής της υπέροχης γιορτής!
Ήταν μια υπέροχη αυτή μέρα!
Υπεύθυνοι εκπαιδευτικοί: Τσελούδη Αντιγόνη, Σουβατζόγλου Κωνσταντίνος.
Υπεύθυνη χορωδίας: Αντωνοπούλου Αθηνά
Τεχνική υποστήριξη: Μπουρλέτσικας Παναγιώτης

Αν η ζωή ήταν ένα δώρο-Γκαμπριέλ Μαρία Μάρκες

ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ

«Αν ο Θεός μου δώριζε ένα κομμά

τι ζωή…» -Το συγκλονιστικό αποχαιρετιστήριο κείμενο του Γκαμπριέλ Γκαρσία Μάρκες

 

Ζώντας με τις λέξεις, ζώντας από τις λέξες. Ακόμα και την ύστατη στιγμή, ο Γκαμπριέλ Γκαρσία Μάρκες έδωσε τη μάχη του γράφοντας, συνομιλώντας με τον εαυτό του και τους αναγνώστες. Το παρακάτω κείμενο είναι από τα έσχατα του μέγιστου «Γκάμπο» και το έγραψε όταν έμαθε από τους γιατρούς πως πρέπει να παλέψει σκληρά με τον θάνατο.
Γράφει ο σημαντικός Νομπελίστας συγγραφέας:

Read more

… «Αν ο Θεός ξεχνούσε για μια στιγμή ότι είμαι μια μαριονέτα φτιαγμένη από κουρέλια και μου χάριζε ένα κομμάτι ζωή, ίσως δεν θα έλεγα όλα αυτά που σκέφτομαι, αλλά σίγουρα θα σκεφτόμουν όλα αυτά που λέω εδώ. Θα έδινα αξία στα πράγματα, όχι γι’ αυτό που αξίζουν, αλλά γι’ αυτό που σημαίνουν. Θα κοιμόμουν λίγο, θα ονειρευόμουν πιο πολύ, γιατί για κάθε λεπτό που κλείνουμε τα μάτια, χάνουμε εξήντα δευτερόλεπτα φως. Θα συνέχιζα όταν οι άλλοι σταματούσαν, θα ξυπνούσα όταν οι άλλοι κοιμόνταν. Θα άκουγα όταν οι άλλοι μιλούσαν και πόσο θα απολάμβανα ένα ωραίο παγωτό σοκολάτα!
Αν ο Θεός μου δώριζε ένα κομμάτι ζωή, θα ντυνόμουν λιτά, θα ξάπλωνα μπρούμυτα στον ήλιο, αφήνοντας ακάλυπτο όχι μόνο το σώμα αλλά και την ψυχή μου. Θεέ μου, αν μπορούσα, θα έγραφα το μίσος μου πάνω στον πάγο και θα περίμενα να βγει ο ήλιος. Θα ζωγράφιζα μ’ ένα όνειρο του Βαν Γκογκ πάνω στα άστρα ένα ποίημα του Μπενεντέτι κι ένα τραγούδι του Σερράτ θα ήταν η σερενάτα που θα χάριζα στη σελήνη. Θα πότιζα με τα δάκρια μου τα τριαντάφυλλα, για να νοιώσω τον πόνο από τ’ αγκάθια τους και το κοκκινωπό φιλί των πετάλων τους…

Θεέ μου, αν είχα ένα κομμάτι ζωή… Δεν θα άφηνα να περάσει ούτε μία μέρα χωρίς να πω στους ανθρώπους ότι αγαπώ, ότι τους αγαπώ. Θα έκανα κάθε άνδρα και γυναίκα να πιστέψουν ότι είναι οι αγαπητοί μου και θα ζούσα ερωτευμένος με τον έρωτα.

Στους ανθρώπους θα έδειχνα πόσο λάθος κάνουν να νομίζουν ότι παύουν να ερωτεύονται όταν γερνούν, χωρίς να καταλαβαίνουν ότι γερνούν όταν παύουν να ερωτεύονται! Στο μικρό παιδί θα έδινα φτερά, αλλά θα το άφηνα να μάθει μόνο του να πετάει. Στους γέρους θα έδειχνα ότι το θάνατο δεν τον φέρνουν τα γηρατειά αλλά η λήθη. Έμαθα τόσα πράγματα από σας, τους ανθρώπους… Έμαθα πως όλοι θέλουν να ζήσουν στην κορυφή του βουνού, χωρίς να γνωρίζουν ότι η αληθινή ευτυχία βρίσκεται στον τρόπο που κατεβαίνεις την απόκρημνη πλαγιά. Έμαθα πως όταν το νεογέννητο σφίγγει στη μικρή παλάμη του, για πρώτη φορά, το δάχτυλο του πατέρα του, το αιχμαλωτίζει για πάντα. Έμαθα πως ο άνθρωπος δικαιούται να κοιτά τον άλλον από ψηλά μόνο όταν πρέπει να τον βοηθήσει να σηκωθεί. Είναι τόσα πολλά τα πράγματα που μπόρεσα να μάθω από σας, αλλά δεν θα χρησιμεύσουν αλήθεια πολύ, γιατί όταν θα με κρατούν κλεισμένο μέσα σ’ αυτή τη βαλίτσα, δυστυχώς θα πεθαίνω.

Να λες πάντα αυτό που νιώθεις και να κάνεις πάντα αυτό που σκέφτεσαι. Αν ήξερα ότι σήμερα θα ήταν η τελευταία φορά που θα σ’ έβλεπα να κοιμάσαι, θα σ’ αγκάλιαζα σφιχτά και θα προσευχόμουν στον Κύριο για να μπορέσω να γίνω ο φύλακας της ψυχής σου. Αν ήξερα ότι αυτή θα ήταν η τελευταία φορά που θα σ’ έβλεπα να βγαίνεις απ’ την πόρτα, θα σ’ αγκάλιαζα και θα σού ‘δινα ένα φιλί και θα σε φώναζα ξανά για να σου δώσω κι άλλα. Αν ήξερα ότι αυτή θα ήταν η τελευταία φορά που θα άκουγα τη φωνή σου, θα ηχογραφούσα κάθε σου λέξη για να μπορώ να τις ακούω ξανά και ξανά. Αν ήξερα ότι αυτές θα ήταν οι τελευταίες στιγμές που σ’ έβλεπα, θα έλεγα “σ’ αγαπώ” και δεν θα υπέθετα, ανόητα, ότι το ξέρεις ήδη. Υπάρχει πάντα ένα αύριο και η ζωή μας δίνει κι άλλες ευκαιρίες για να κάνουμε τα πράγματα όπως πρέπει, αλλά σε περίπτωση που κάνω λάθος και μας μένει μόνο το σήμερα, θα ΄θελα να σου πω πόσο σ’ αγαπώ κι ότι ποτέ δεν θα σε ξεχάσω.<p>Πηγή: <a target=”_blank” href=”https://www.iefimerida.gr”>iefimerida.gr</a> – <a target=”_blank” href=”https://www.iefimerida.gr/news/151618/o-theos-moy-dorize-ena-kommati-zoi-sygklonistiko-apohairetistirio-keimeno-toy-gkampriel”>«Αν ο Θεός μου δώριζε ένα κομμάτι ζωή…» -Το συγκλονιστικό αποχαιρετιστήριο κείμενο του Γκαμπριέλ Γκαρσία Μάρκες – iefimerida.gr</a></p>